wie denkt de sensei wel dat 'ie is?

Sinds 1993 werk ik op het snijvlak van marketing en internettechnologie, en sinds de doorbraak van ChatGPT leer ik mensen werken met AI. Het liefst met alledaagse voorbeelden, want die laten het beste zien wat je aan deze doe-machine hebt. Niet luier en dommer worden, maar sneller en slimmer leren.

Na twee jaar intensief gebruik is werken met AI voor mij een cirkel die nooit stopt: agenderen > regisseren > controleren > agenderen > regisseren > controleren > etc.

Heb je dit Droste-effect eenmaal door, (met AI je eigen AI maken, of hele zwermen van teams en agents) dan houdt het niet meer op. Mijn hoofd spat in ieder geval uit elkaar van de ideeën en de mogelijkheden. 
 
Praten is daarbij belangrijker dan je denkt. Ik lul me suf tegen mijn AI. Er is namelijk geen snellere manier om de context voor een opdracht te geven. Daarnaast moet je sowieso veel schakelen als je dingen maakt met bijvoorbeeld Claude Code. Met praten schakel je veel sneller en neem je beslissingen die de rest van een project kunnen maken of breken. Dat maakt AI soms ook vermoeiend, dat constante context schakelen.

Bekijk mijn LinkedIn-profiel

Alles begon in de bibliotheek

In 1993 ontdekte ik internet, Gopher heette dat toen nog, in de bibliotheek van de HEAO in Utrecht. Toen ik uit nieuwsgierigheid plotseling direct contact had met een onbekende in Los Angeles begreep ik het meteen: dat internet zou wel eens groot kunnen worden.

Ik werkte daarom aan mijn scriptie voor DDB Amsterdam met de vraag "moet je als reclamebureau iets met internet?" en het antwoord maakte mij oprichter van de internettak, die later Tribal DDB Amsterdam ging heten. We groeiden naar een team van 23 mensen en werkten voor de grote merken als McDonald's, Volkswagen, Intratuin, Achmea, Bavaria en Philips. In die jaren wonnen we een stuk of twaalf creatieve prijzen, waaronder een Cannes Cyber Lion.

In 2004 verkocht ik deel in het bureau, omdat ik met mijn gezin en toen driejarige dochter letterlijk een rondje om de wereld wilde maken.

van reclame naar meer impact

Toen ik terugkwam van het reizen wilde ik iets anders: mijn vak inzetten voor bedrijven en organisaties die impact maken. Samen met Matthijs Jaspers richtte ik Nobla op, dat later The Karma Brothers werd met Scato van Opstall, een bureau voor duurzame merken.

Ik bouwde CleanupTogether in 2015, een app die mensen aanspoorde hun afval op te rapen. In 2016 startte ik Elk Gooisch Matras komt van Pas, een soort voedselbank voor spullen, vooral voor Syrische vluchtelingen. Tijdens het wandelen kocht ik drie koeien van boer Jeroen en begon ik met wat achteraf crowdbutchen is gaan heten: samen een koe slachten die je echt in de ogen hebt gekeken, en alle delen verdelen. Want als je een koe in de ogen kijkt, eet je minder vlees. En ik zorgde tegelijkertijd voor mijn honderdduizend bijen, omdat bijen mij zo intrigeren.

Hoe ik bij DKKV belandde

Ik heb me drie jaar gecertificeerd verdiept in het schrijven van heldere merkverhalen. Als Certified StoryBrand Guide help ik bedrijven aan een helder merkverhaal dat hun conversie verhoogt en waarbij potentiële klanten meteen begrijpen wat ze kunnen verwachten. Zo ontstond het bureau DKKV, samen met Peter Boots en Roel Voorts.

En toen kwam AI

Ik volg technologie al mijn hele loopbaan en vrij intensief. Internet vanaf 1993, blockchain vanaf 2016, en nu AI. Het gevoel dat AI mij geeft is vergelijkbaar met wat internet met mij deed in de jaren negentig, maar dan sneller. Veel sneller.

Ik begon mijzelf te trainen, keek meer dan 500 Youtubes. Mezelf eerst, daarna anderen. Teams, individuen, gezinnen. En ik merkte telkens hetzelfde: mensen denken dat ze achterlopen. Dat anderen het al snappen. En zij niet. En dat is niet gek. De meeste mensen kregen net als ik ChatGPT gewoon zo in hun schoot geworpen. 

Dat is waarom ik Prompt Dojo heb opgericht

AI-jaren zijn als hondenjaren: wat vroeger zeven jaar duurde, doen we nu in één. AI verbetert zichzelf, en met AI worden weer betere AI-toepassingen gemaakt. Daardoor groeien de mogelijkheden exponentieel. Waar vroeger een jaar overheen ging voor nieuwe functies, krijg je nu bijna wekelijks een update.

Paniek helpt niet. Wat wel helpt: het beest in de ogen kijken en het in je voordeel gebruiken. Maak het je eigen, jouw manier van werken met AI.

Dat is precies wat ik je leer, onder andere langs de vier pijlers: verdelen, vragen, verifiëren, verantwoorden. Vooral die laatste telt. Vertrouw niet lukraak op wat AI je geeft, want jij bent en blijft eindverantwoordelijk. Met de basistraining weet je hoe AI gemaakt is, en dus wat je er wel en niet van kunt verwachten. En zodra je het principe  van het context window doorhebt, weet je ook hoe je met AI precies bereikt wat je voor ogen hebt.

het is niet alleen maar rooskleurig

Ik ben altijd razend nieuwsgierig naar nieuwe technologie. Maar hoe mooi en bijzonder ik AI ook vind, ik maak me ook grote zorgen.
AI gaat jou niet vervangen, maar je wordt wel ingehaald door mensen die vloeiend met AI kunnen samenwerken.

Als ik nu al zie hoeveel werk ik door AI laat doen, werk waar ik vroeger programmeurs, tekstschrijvers en illustratoren voor nodig had en wat ik nu in mijn eentje doe, samen met mijn agents, dan kan ik me voorstellen wat dat op grote schaal gaat betekenen.

We zijn er met z'n allen helemaal nog niet op voorbereid. Of we hebben het nog niet helemaal door. We moeten zo snel mogelijk over het basisinkomen gaan nadenken. 

Een andere bedreiging gaat over jongeren. Veel werk waarvoor je vroeger een stagiair aannam, doet AI nu. Maar die stages hadden een doel: door eindeloos herhalen ging je door de materie heen, en zo groeide je naar het grote werk. Neemt AI dat over, hoe word je dan ooit senior?

Hoe ik lesgeef

Het voornaamste doel van mijn lessen is dat mensen vloeiend leren samenwerken met AI. Dat ze van een luxe Google naar een slimme sparringpartner gaan, waarbij zij de regisseur zijn en AI het vuile werk opknapt.

Mijn stijl is direct, speels en pragmatisch. Leren door te doen, zoals in een echte dojo. Ik inspireer met simpele voorbeelden uit mijn privéleven en mijn werk. En ik maak vooral heel veel tijd voor vragen, want ieders AI-pad is anders. Daarom geef ik het liefst les in kleine groepen.